SEGMENT THERAPIE
Gedurende de eerste vijftien jaar na de eerste ontdekking in de neuraaltherapie, van 1925 tot 1940, gebruikten de gebroeders Huneke en hun leerlingen procaine hoofdzakelijk als geneeskrachtig middel, dat op de plaats van de afwijking of de pijn werd ingespoten. Alleen reeds daarmee bereikten zij opzienbarende resultaten. Met de zgn. "segment-therapie" kan men met succes uiteenlopende ziekten behandelen zoals bv.: chronische hoofdpijn, ischias, spit, prostaatvergroting, maag-, lever- en galblaasziekten. De segmentbehandeling is in wezen ook als een therapeutische huidprikkelingsmethode te beschouwen en is daardoor verwant met de Chinese acupunctuur, reflexzonemassages, koude en warme watertoepassingen. Procaine speelt hierbij a.h.w. de rol van de Koninklijke bemiddelaar voor een therapeutisch succesvolle prikkel, en de punten waar wordt geprikt, komen vaak ook overeen met acupunctuurpunten. Bij een galkoliek b.v. straalt de pijn uit van de rechter ribbenboog naar het rechter schouderblad. Warme kompressen op deze plaatsen verlichten in de regel de koliekpijn. Een procaine-injectie in de huid in dit gebied helpt nog beter. Men kan dus, via bepaalde huidgebieden, die de arts kent en aftast (de zgn. "Headse zones"), de inwendige organen gunstig beïnvloeden. De Chinezen wisten vijfduizend jaar geleden reeds dat bij lever- en galaandoeningen de plek boven het rechteroog drukgevoelig is, en prikten daar met hun acupunktuurnaald. De Neuraaltherapie heeft aan deze oude geneeswijze haar waardevolle ervaring ontleend en deze vervolgens in haar behandeling verwerkt. Het effect van de prik ter plaatse blijkt dan nog te worden versterkt door de werking van procaine. Van essentieel belang bij de acupunctuur en bij de Neuraaltherapie volgens Huneke, is dus het prikken op de juiste plaats. Vooral het uitschakelen van pijn kan dan kettingreacties teweegbrengen, vooral daar waar de patiënt met opeenvolgende, elkaar uitlokkende of onderhoudende ziekteprikkels in een duivelskringetje is beland. Een typisch voorbeeld: iemand heeft door een ongelukkige beweging een spier beschadigd. Door de pijn spant hij andere spieren in de omgeving van het stelsel aan. Dit blijft niet zonder gevolg voor de bloedcirculatie in het betrokken gebied, dat bloedarm wordt en minder zuurstof krijgt. De afvalproducten kunnen niet meer voldoende worden weggevoerd. Hierdoor verergert de pijn. Er ontstaat een vicieuze cirkel: spierpijn, slechte bloedcirculatie, meer pijn, meer spanning, enz. Door de eenzijdige spierspanning kunnen nu ook wervels kantelen en op de grote zenuw gaan drukken, waardoor het lijden wordt verergerd. Zo is menige ernstige Ischias als eenvoudige rugpijn begonnen! Dat pijnsignaal heeft echter nog veel verder reikende gevolgen: de patiënt gaat aan slapeloosheid lijden, zijn psychische spankracht laat het afweten. Er komen maagklachten door het veelvuldig gebruik van pijnstillers, leverklachten omdat dit orgaan zijn ontgiftigingsfunctie niet meer voldoende kan vervullen enz. Het organisme geraakt steeds verder in het slop en zal weldra vatbaar worden voor zware ziekten. Maag- en levermiddelen kunnen noodzakelijk zijn, maar volstaan hier niet! De Neuraaltherapeut echter kan dit duivelskringetje doorbreken met behulp van een neuraaltherapeutische injectie en de weke delen weer normaal doen functioneren. Daarmee verbetert de doorbloeding en de ontslakking, kramp- en pijntoestanden houden op, en daarmee ook de vele voorheen schijnbaar onoplosbare problemen.
Hieruit blijkt dat de segment-therapie iets heel anders is dan een zuivere pijnbehandeling. Want geen enkele behandeling en medicament tegen pijnklachten geeft dit resultaat. Meteen is zo verklaard waarom het effect met iedere volgende behandeling groter wordt. Wil men succes hebben dan zal men daartoe het procaine ook dikwijls diep in het weefsel moeten injecteren, daar waar het stoorveld zit. Dit vereist van de arts een grondige kennis van de anatomie en een verfijnde techniek, die dient te worden aangeleerd. De beroemde Franse neuro-chirurg, Professor Leriche, stelde reeds in 1925 dat een goed geplaatste novocaine-injectie in zeer vele gevallen beter werkt dan een ingrijpende operatie. Dat ziet men heden nog geregeld bij b.v. galblaasproblemen na een operatie. Daarom noemde hij de procaine-injecties dan ook het "conservatieve mes van de chirurg", waarmee vele operaties kunnen worden voorkomen. Maar de Neuraaltherapie gaat nog een eind verder. Daarom noemt men óók in Duitsland procaine het "koninklijke medicament". En is de ontdekking van het stoorveld, dat we nu gaan beschrijven, ook de kroon op het figuurlijke hoofd van de neuraaltherapie.